Kinderen van twaalf tot zestien jaar

Kinderen van twaalf tot zestien jaar weten meestal goed wat zij willen. Bij een medische behandeling wordt hun mening serieus genomen, omdat het over hun eigen lichaam gaat. Zij worden alleen behandeld, als zij daar zelf óók toestemming voor geven.

Recht op informatie

Het kind én de ouders hebben recht op volledige informa¬tie. De hulpverlener moet de informatie zo geven dat het kind het ook begrijpt.

Toestemming voor de behandeling

Het kind en de ouders moeten allebei toestemming geven voor een behandeling. Als één van hen de behandeling niet wil, zal de zorgverlener het kind niet behandelen. Hij zal proberen te bereiken dat ouders en kind het met elkaar eens worden. In spoedgevallen met gevaar voor het kind, mag de zorgverlener het kind zonder toestemming behandelen.

Het kind wil wel, de ouders niet

Wil een kind een bepaalde behandeling, waar zijn ouders het niet mee eens zijn? Dan gaat die behandeling meestal niet door, omdat de ouders ook toestemming moeten geven. Als het kind de behandeling toch wil, kan de zorgverlener besluiten om hem toch te behandelen. Soms zal hij kijken of de behandeling direct nodig is. Misschien kan de behandeling worden uitgesteld totdat het kind zestien jaar is en zelf mag beslissen over een medische behandeling.

Voor een behandeling zonder toestem¬ming van de ouders moeten zij wel betalen. Ouders zijn verplicht om de kosten voor verzorging en opvoeding van hun kind te betalen.

Het kind wil een behandeling, de ouders mogen het niet weten

Als het kind niet wil dat zijn ouders worden geïnformeerd, kunnen de ouders geen toestemming geven voor de behandeling. Dan moet de zorgverlener besluiten of hij het kind behandelt. Meestal probeert hij het kind te overtuigen om zijn ouders erbij te betrekken. Als dit niet lukt, moet de zorgverlener inschatten of het kind voor zichzelf kan beslissen. In dat geval kan de zorgverlener hem behandelen zonder de ouders te informeren. Soms is het in het belang van het kind om de ouders niet te informeren. Bijvoorbeeld vanwege de veiligheid van het kind of bij een ongewenste zwangerschap.

Voorbeeld


De KNO-arts stelt voor buisjes te plaatsen in de oren van uw zoon van 1,5 jaar. Is dit echt noodzakelijk of is er een alternatief (een andere behandeling)? Vraag uw arts hiernaar. U kunt ook een tweede mening vragen aan een andere KNO-arts.

Het kind wil niet, de ouders wel

Wanneer een kind een behandeling niet wil, kan niemand dat afdwingen. Ook de ouders niet. De zorgverlener mag het kind dan niet behandelen. Hij moet er wel van overtuigd zijn dat het kind de gevolgen van zijn keuze kan overzien. Wan¬neer behandeling noodzakelijk is, overlegt de zorgverlener met het kind. Hij zoekt naar een andere behandeling of kijkt of uitstel mogelijk is.

Aanwezigheid bij de behandeling

De ouders mogen bij een behandeling zijn van hun kinderen van twaalf tot zestien jaar. Als hun kind dat niet prettig vindt, kan de zorgverlener vragen of de ouders (even) weg gaan.

Het medisch dossier inzien

De ouders en het kind mogen allebei het medisch dossier inkijken. Het kind kan er bezwaar tegen maken dat zijn ouders zijn dossier lezen. Als de zorgverlener denkt dat het kind daarover kan beslis¬sen, laat hij de ouders zijn dossier niet inzien. Het kind kan ook zelf vragen of hij zijn dossier mag lezen. De zorgverlener kijkt of het kind dit aankan.

Geheimhouding

Omdat de ouders en het kind toestemming moeten geven voor een behandeling, krijgen zij beiden informatie. Een kind kan de zorgverlener vragen om zijn ouders niet in te lichten. De zorgverlener zal dit niet doen, als hij denkt dat het kind daarover zelf kan beslissen.